چینی نازک تنهایی من
پشت هیچستانم. به سراغ من اگر می آیید،
پشت هیچستان جایی است.
پشت هیچستان رگ های هوا ،
پر قاصد هاییست که خبر می آرند،
از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک .
روی شنها هم نقشهای سم اسبان سواران ظریفی است
که صبح،به سر تپه ی معراج شقایق رفتم
پشت هیچستان ، چتر خواهش باز است:
تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،
زنگ باران به صدا می آید.
آدم اینجا تنهاست
و در این تنهایی، سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست.
به سراغ من اگر می آیید،
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من.
نظرات شما عزیزان:
من از بلاگفا اومدم
شعرهایی که نوشتی خیلی به دل میشینن
وبلاگتون قشنگه
شما رو به وبلاگم دعوت میکنم
خوشحالم میکنین با حضور سبزتون
.gif)
